UBUNTU - ΥΠΑΡΧΩ, ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ

UBUNTU - ΥΠΑΡΧΩ, ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ

Ας διαβάσουμε πρώτα μία μικρή ιστορία που μου έστειλαν με mail ( Ευχαριστώ κυρία Φανή!) και κυριολεκτικά τη λάτρεψα:

"Ένας ανθρωπολόγος πρότεινε το ακόλουθο παιχνίδι στα παιδιά μιας Αφρικάνικης φυλής: 

Τοποθέτησε ένα καλάθι γεμάτο ζουμερά φρούτα δίπλα σ’ ένα δέντρο και είπε στα παιδιά ότι όποιο από αυτά φτάσει πρώτο στο καλάθι θα πάρει όλα τα φρούτα.

 Όταν τους έδωσε το σινιάλο για να τρέξουν, πιάστηκαν χέρι χέρι και ξεκίνησαν να τρέχουν όλα μαζί. 

Ύστερα κάθισαν σ’ έναν κύκλο για να φάνε τα φρούτα.

 Όταν ρώτησε τα παιδιά γιατί το έκαναν αυτό αφού κάποιο από αυτά θα μπορούσε να είχε καρπωθεί όλα τα φρούτα, τα παιδιά απάντησαν “UBUNTU” που σημαίνει «δεν μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι αν έστω ένας από εμάς είναι στενοχωρημένος!»

 Η λέξη “UBUNTU”στην γλώσσα τους σημαίνει «Υπάρχω, γιατί υπάρχουμε»

"THE MISGUIDED MONK"

Ένα απλό μάθημα για την αξία της φιλίας και της συντροφικότητας που κάποιοι άνθρωποι θέλουν αρκετό χρόνο για να τη συνειδητοποιήσουν.

"Ένας μοναχός ζει σαν ερημίτης όταν ξαφνικά μια μέρα η καθημερινότητά του διακόπτεται από έναν απρόσκλητο επισκέπτη. Μαζί θα κάνουν ένα "ταξίδι" όπου ο ερημίτης θα ανακαλύψει την πραγματική έννοια της συντροφικότητας."

ΟΙ ΣΚΑΝΤΖΟΧΟΙΡΟΙ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΞΙΑ-PAULO COELHO

ΟΙ ΣΚΑΝΤΖΟΧΟΙΡΟΙ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΞΙΑ-PAULO COELHO

Την Εποχή των Παγετώνων πολλά ζώα πέθαναν λόγω του ψύχους. Οι σκαντζόχοιροι τότε αποφάσισαν να μαζευτούν κοντά ο ένας στον άλλον για να ζεσταθούν και μ΄αυτόν τον τρόπο να προστατευτούν.

Όμως πλήγωναν ο ένας τον άλλον με τα αγκάθια τους κι έτσι αποφάσισαν ξανά να απομακρυνθούν. Άρχισαν όμως πάλι να πεθαίνουν από το κρύο.

Έπρεπε λοιπόν να πάρουν μία απόφαση: ή θα πέθαιναν και θα εξαφανίζονταν από τη γη ή θα αποδέχονταν ο ένας τα αγκάθια του άλλου.

Τελικά, επέλεξαν να έρθουν κοντά κι έτσι έμαθαν να ζουν ο ένας με τα τσιμπήματα του άλλου και με τις μικρές πληγές που μπορεί να προκαλέσει αυτή η στενή επαφή, γιατί το πιο σημαντικό ήταν η ζεστασιά που έπαιρναν ο ένας απ΄τον άλλον.

Και στο τέλος επέζησαν!

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΓΩΝΟΥΜΕ

"Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αγόρι, που δεν πρόσεχε τι έλεγε στους άλλους και τους πλήγωνε με τα λόγια του. Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακούλι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα μέσα στον φράχτη όποτε έχανε την υπομονή του ή μάλωνε με κάποιον.Την πρώτη ημέρα κάρφωσε πολλά καρφιά στον φράκτη. Έμαθε όμως να συγκρατείται γιατί ήταν πιο εύκολο αυτό από το να καρφώνει τις πρόκες.Τελικά, έφθασε μια ημέρα που το αγόρι δεν κάρφωσε κανένα καρφί και το είπε στον πατέρα του.Τότε εκείνος του είπε να αφαιρεί ένα καρφί για κάθε ημέρα που δεν έχανε την υπομονή του.Οι ημέρες πέρασαν και τελικά το αγόρι είπε στον πατέρα του ότι είχε αφαιρέσει όλα τα καρφιά.

Ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΣ ΛΥΚΟΣ-ΙΝΔΙΑΝΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ

Εσύ, ποιο λύκο τάισες σήμερα;

" Ένας σοφός ινδιάνος της φυλής Τσερόκι, έλεγε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων :

"Γιέ μου", η μάχη γίνεται ανάμεσα σε δυο λύκους που έχουμε όλοι μέσα μας.

Ο ένας λύκος είναι το Κακό. 

Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η ενοχή, η προσβολή, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία. Με μια λέξη είναι το 'Εγώ'....

Ο άλλος λύκος είναι το Καλό. 

Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία. Είναι το "Είναι''.

Ξέρεις ποιος από τους δύο λύκους νικάει; 

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό αλλά μην βρίσκοντας απάντηση ρώτησε τον σοφό Ινδιάνο:

"Ποιος λύκος νικάει;"

Ο σοφός Ινδιάνος απάντησε:

"Αυτός που ταΐζεις." "

Για να δείτε πώς μπορεί να αξιοποιηθεί ο μύθος στην τάξη πατήστε ΕΔΩ.