Σκέψεις,ποιήματα και εικόνες των μαθητών της ΣΤ΄τάξης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εναντίον του Ρατσισμού και την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης
" Είσαι στο σπίτι σου....τρως....έχεις άφθονο νερό...ζέστη....Περνάς μια χαρά και από στιγμή σε στιγμή ένας πόλεμος ξεσπά. Βρίσκεσαι στο δρόμο αγχωμένος, στενοχωρημένος, ακούς φωνές ανθρώπων, και στην ταραχή σου , προσπαθώντας να σώσεις την οικογένειά σου, βρίσκεσαι στα μεσοπέλαγα, βαθιά..Αποξενωμένος από τους άλλους ανθρώπους, αποκλεισμένος και δυστυχισμένος, περιτριγυρισμένος από απόγνωση. Βλέποντας να σε αποφεύγουν, νιώθοντας ότι οι άλλοι είναι καλύτεροι από σένα..
Πέιτε ένα τέλος στον ρατσισμό, ένα τέλος στον πόλεμο για πάντα!"
(Σταύρος Π. )
..........................................................................................................................................
" Αντίκρυσα και νοιάζομαι..
Όλοι είμαστε ίσοι, όλοι είμαστε άνθρωποι, έχουμε τα ίδια δικαιώματα.
Είμαστε;;;
Κάποιοι νιώθουν κατώτεροι, απομονωμένοι, τελειωμένοι..
Παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα, σκέφτονται "θα ζήσω ή θα πεθάνω;"
Μην τους φοβάσαι, μην τους βρίζεις, μην τους χτυπάς.Μην είσαι ρατσιστής!
Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι κι ας είναι στις θάλασσες για να βρουν ένα καλύτερο αύριο."
( Ανδρέας Ψ. - Μαρία Π. )
..........................................................................................................................................
" Το χρώμα ενός ανθρώπου δεν έχει σημασία...αν είναι μαύρος ή άσπρος ή αν έχει σχιστά μάτια....δεν έχει καμία σημασία.Γιατί είμαστε όλοι άνθρωποι! Μπορεί διαφορετικοί αλλά ίσοι!"
( Παντελής Χ. - Αθηνά Μ. - Μπέτη Μ. )
.........................................................................................................................................
" Δεν έχει σημασία αν είσαι διαφορετικός, μαύρος, λευκός, χοντρός, κοντός. Σημασία έχει ότι είμαστε όλοι άνθρωποι. Με τον ρατσισμό κάνουμε πολλούς ανθρώπους να νιώθουν άσχημα"
( Ραούλ Ρ. - Παναγιώτης Κ. )
"Πρόσφυγας είμαι εγώ
κι ένα σπίτι αναζητώ
κανείς δεν μ'αφήνει
να το βρω,
πίσω απ΄τα σύνορα ξεσπώ
Ο φασίστας με χτυπά
κάθε μέρα δυνατά
φυλακισμένος νιώθω εγώ
τι να κάνω, τι να πω... "
(Ίριδα Δ. - Νάντια Μ.)
............................................................................................................................................
" Τα παράπονα των προσφύγων "
" Όλο μας βρίζουν, μας χτυπάνε,
αυτοί οι ρατσιστές
και τώρα στην Ελλάδα είναι χειρότερα,
για δες
Τα σύνορα μας κλείσαν,
τις ελπίδες μας στερήσαν,δεν αντέχουμε άλλο
αυτούς τους ρατσιστές,
που δεν μας αφήνουν να ζήσουμε
όμορφες ζωές"
( Αντώνης Κ. - Διαμαντής Κ.)
...........................................................................................................................................
" Το μαύρο γιασεμί "
Ένας κάμπος με μπουμπούκια, με αγριολούλουδα
και μ' ένα μονάχα γιασεμί,μαύρο..
Γιατί να το κόβουν, γιατί να το μαραίνουν τόσο πολύ;
Ένα πέταλο του ξερίζωσαν κι άρχισε να βρέχει
"αχ τι ωραία που 'ναι!"
άρχισαν και τ' άλλα..
Μήπως επειδή έχει μαλακό κοτσανάκι ή μήπως επειδή είναι μαύρο γιασεμί;;
Γιατί το απωθούν, γιατί το απομονώνουν;;;
Το βάζουν σε πειρασμό και ομιλεί:
"Γιατί γεννήθηκα μαύρο γιασεμί;"
( Ελένη Μ. )
..........................................................................................................................................
" Οι πρόσφυγες "
Άκουσα, είδα, ένιωσα, υπερασπιστηκα!
Δεν είναι απλό, δεν είναι απλό να εγκαταλείπεις τη χώρα σου!
Εσείς, που τους μειώνετε, που τους κάνετε να αισθάνονται κατώτεροι, σκεφτείτε!
Αν ήσασταν στη θέση τους, τι θα κάνατε;
Η απόρριψη, ο φόβος, είναι συναισθήματα που δεν θα θάλατε να τα νιώσετε!
Φυλακισμένοι πίσω από κλειστά σύνορα, εγκαταλελειμένοι νιώθουν!
Δεν έχει σημασία, το χρώμα σου ή η φυλή σου! Είμαστε όλοι ίσοι! "
( Αθηνά Σ. - Τερέζα Σ. )
........................................................................................................................................." Είσαι στο σπίτι σου....τρως....έχεις άφθονο νερό...ζέστη....Περνάς μια χαρά και από στιγμή σε στιγμή ένας πόλεμος ξεσπά. Βρίσκεσαι στο δρόμο αγχωμένος, στενοχωρημένος, ακούς φωνές ανθρώπων, και στην ταραχή σου , προσπαθώντας να σώσεις την οικογένειά σου, βρίσκεσαι στα μεσοπέλαγα, βαθιά..Αποξενωμένος από τους άλλους ανθρώπους, αποκλεισμένος και δυστυχισμένος, περιτριγυρισμένος από απόγνωση. Βλέποντας να σε αποφεύγουν, νιώθοντας ότι οι άλλοι είναι καλύτεροι από σένα..
Πέιτε ένα τέλος στον ρατσισμό, ένα τέλος στον πόλεμο για πάντα!"
(Σταύρος Π. )
..........................................................................................................................................
" Αντίκρυσα και νοιάζομαι..
Όλοι είμαστε ίσοι, όλοι είμαστε άνθρωποι, έχουμε τα ίδια δικαιώματα.
Είμαστε;;;
Κάποιοι νιώθουν κατώτεροι, απομονωμένοι, τελειωμένοι..
Παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα, σκέφτονται "θα ζήσω ή θα πεθάνω;"
Μην τους φοβάσαι, μην τους βρίζεις, μην τους χτυπάς.Μην είσαι ρατσιστής!
Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι κι ας είναι στις θάλασσες για να βρουν ένα καλύτερο αύριο."
( Ανδρέας Ψ. - Μαρία Π. )
..........................................................................................................................................
" Ο πόνος των προσφύγων
είναι μια μακρά θάλασσα,
όπως εκείνη που διέσχισαν
για να φτάσουν στην Ευρώπη"
( Άγγελος Β. - Πάνος Γ. - Ντέιβι Χ.)
...........................................................................................................................................
( Παντελής Χ. - Αθηνά Μ. - Μπέτη Μ. )
.........................................................................................................................................
( Ραούλ Ρ. - Παναγιώτης Κ. )
